คำว่ารักที่พูดง่าย ๆ ออกมาจากปากของมารดา เหมือนว่ารักแต่ก็ไม่ใช่ ถ้าเป็นภาพก็คงลวงตา เสียดายเวลาที่ผูกพัน เวลาที่ล้มดูถูกกัน อยากจะกอดแต่ก็รังเกียจมือที่เคยจะฆ่าฉัน มันสับสนในความคิด ทั้งที่ใกล้ชิดแต่ไม่สนิด ในสายตาที่ดูห่วงใย แต่ไม่มีกูเลยสักนิด พอห่างกันไปก็อยากจะคว้า ช่วงเวลาที่พลาดผิด ถ้าเราต่างเป็นผู้ใหญ่ คงไม่มีเรื่องให้คลางจิต ทุกครั้งที่แม่คิดสั้น ก็มีกูอยู่คอยปลอบใจ แต่ทุกครั้งที่ฝันกูพัง กลับไม่มีแม่คอยกอดไหล่ เจ็บเท่าไหร่ไม่ใช่ปัญหา ถ้าต้องการกันก็จะไปหา คนที่แม่ต้องการไม่เคยเป็นกูอยู่ในสายตา ในเวลาที่ห่างกัน ชีวิตใหม่แม่เป็นอย่างฝัน อยากได้แม่คืนกลับมา แต่ทางของเรามันสวนกัน i stand in da darkness u action u da luv less u make ma life to da pain u tread on ma dark side since ma home can\'t remain since ma home 2 da end i\'m vain for your life like u hav computer u don\'t need use typewrite ไม่เคยจะพูด แต่ที่รู้สึกก็รู้ว่ารัก แต่ไม่ที่สุด ใครสักคนที่พ่อตามหาไม่เคยจะหยุด ไม่สุดสาย ไม่เคยปกป้องแต่พ่อก็มอง อยู่ตรงนั้นไม่เคยหาย ไม่เคยประคองแต่พ่อก็สอน ว่าความดีไม่เคยตาย ทุกคืนและวัน ที่หายไป กับใครสักคนที่พ่อรัก ทำให้บ้านที่ควรอุ่นใจ จะเปลี่ยนเป็นเพียงแค่ที่พัก อยากสลัดทุกความคิด ก็รู้ว่าผิดในการกระทำ แต่นานแค่ไหนในทุก ๆ ทาง ที่เดินไปแล้วไม่มีใครนำ ไม่อยากจะจำ ไม่อยากรับรู้ ไม่อยากจะดูความเป็นจริง ถ้าตั้งความหวังเอาไว้จนเกิน สุดท้ายถูกเมินและขว้างทิ้ง